همه چیز درباره استاندارد آلایندگی یورو 1 تا یورو 6
استانداردهای آلایندگی اروپا محدودیت های قابل قبولی را برای انتشار گازهای گلخانه ای خودروهای جدید فروخته شده در اتحادیه اروپا تعریف می کنند. استانداردها که آخرین آنها یورو 6 است، از زمان برگزیت و خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا بدون تغییر باقی مانده است.
با توجه به این استانداردها، تولیدکنندگان موتورهای دیزلی موظفند خودروها و موتورهایی داشته باشند که استانداردهای زیست محیطی یکسانی داشته باشند تا آلاینده های جوی را کاهش دهند. در حالی که بریتانیا سیاست های اروپایی موجود را پذیرفته است، این کشور آزاد است که مقررات زیست محیطی خود را در آینده تغییر دهد.
استانداردهای منتشر شده اروپا چیست؟
هر چهار تا پنج سال یکبار، استانداردهای جدید یورو در تلاش برای کارآمدتر کردن وسایل نقلیه، موتورهای دیزل و آلودگی کمتر منتشر می شود.
در زیر نشان میدهیم که هر استاندارد آلایندگی تا کنون چه زمانی منتشر شده است، از این رو به شما راهنمایی میکنیم که استاندارد آلایندگی هر نوع موتور بسته به زمان تولید آن (فقط به عنوان راهنما) چه خواهد بود.
استاندارد یورو 1 : در 31 دسامبر 1992 معرفی شد
استاندارد یورو 2 : در 1 ژانویه 1997 معرفی شد
استاندارد یورو 3 : در 1 ژانویه 2001 معرفی شد
استاندارد یورو 4 : در 1 ژانویه 2006 معرفی شد
استاندارد یورو 5 : در 1 ژانویه 2011 معرفی شد
استاندارد یورو 6 : در 1 سپتامبر 2015 معرفی شد
استانداردهای منتشر شده یورو به چه معناست؟
یورو 1 (EC93)
استانداردهای آلایندگی اروپا لازم الاجرا شده و از سازندگان خودرو، وانت، کامیون، موتورهای دریایی و سازندگان دیزل ژنراتورها می خواهد که مبدل کاتالیزوری را در تمام محصولات جدید خود بگنجانند. یورو 1 نیز به سوخت بدون سرب تبدیل شد. انتشاراتی که مورد آزمایش قرار گرفتند شامل ذرات معلق، اکسید نیتروژن و هیدروکربن بودند.
استاندارد یورو 1 برای موتورهای دیزلی آلایندگی را به موارد زیر محدود می کند:
CO : 2.72g/km PM : 0.97g/km HC+NOx : 0.97g/km
یورو 2 (EC96)
محدودیت های متفاوتی برای موتورهای بنزینی و دیزلی با استاندارد یورو 2 معرفی شد. محدودیتهای اکسید نیتروژن و هیدروکربنهای نسوخته و مونوکسید کربن کاهش یافت.
استاندارد یورو 2 برای موتورهای دیزلی آلایندگی را به موارد زیر محدود می کند:
CO : 1g/km PM : 0.08g/km HC+NOx : 0.7g/km
یورو 3 (EC2000)
محدودیت های هیدروکربن و اکسید نیتروژن برای موتورهای دیزلی تقسیم شد و در طول آزمایش، موتورهای دیگر اجازه نداشتند قبل از آزمایش گرم شوند.
استاندارد یورو 3 برای موتورهای دیزلی آلایندگی را به موارد زیر محدود می کند:
NOx : 0.5g/km CO : 0.66g/km PM : 0.05g/km HC+NOx : 0.56g/km
یورو 4 (EC2005)
استاندارد یورو 4 بر پاکسازی انتشار گازهای گلخانه ای و به ویژه کاهش NOx و ذرات معلق متمرکز بود.
استاندارد یورو 4 برای موتورهای دیزلی آلایندگی را به موارد زیر محدود می کند:
NOx : 0.25g/km CO : 0.5g/km PM : 0.025g/km HC+NOx : 0.3g/km
یورو 5
فیلترهای ذرات دیزل (DPF) به عنوان بخشی از استاندارد آلایندگی یورو 5 معرفی شدند. فیلترهای ذرات 99 درصد ذرات معلق را جذب میکنند و به موتورهای دیرل کمک میکنند تا میزان انتشار کمتری را داشته باشند. موتورهایی که استاندارد را رعایت می کنند اکنون ذراتی معادل یک دانه شن در هر کیلومتر تولید می کنند.
استاندارد یورو 5 برای خموتورهای دیزلی آلایندگی را به موارد زیر محدود می کند:
NOx : 0.18g/km CO : 0.5g/km PM : 0.005g/km HC+NOx : 0.23g/km PN [#/km] : 6.0×10 ^11/km
یورو 6
یورو 6 استاندارد فعلی برای ثبت نام های جدید است و برای موتورهای دیزلی، انتشار مجاز NOx از 180 میلی گرم در کیلومتر به 80 میلی گرم در کیلومتر کاهش یافت. این حرکت پس از مطالعاتی انجام شد که NOx را با مشکلات تنفسی مرتبط کرد. برای تولید موتورهای سازگار با استاندارد یورو 6، برخی از تولیدکنندگان فناوری کاهش کاتالیستی انتخابی (SCR) را به موتورهای خود اضافه کردند.
فناوری SCR با تزریق یک ماده شیمیایی کاهش دهنده مایع از طریق کاتالیزور و به اگزوز کار می کند. واکنش عامل، NOx را در حین خروج از لوله اگزوز به نیتروژن و آب بی ضرر تبدیل می کند.
یک رویکرد جایگزین مورد استفاده توسط سازندگان موتورهای دیزل، استفاده از فناوری چرخش گاز اگزوز (EGR) است. ECU موتور فرآیند EGR را کنترل می کند که هوای ورودی را با گاز خروجی مخلوط می کند تا دمای سوختن آن کاهش یابد.
استاندارد یورو 6 برای موتورهای دیزلی آلایندگی را به موارد زیر محدود می کند:
NOx : 0.08g/km CO : 0.5g/km PM : 0.005g/km HC+NOx : 0.17g/km PN [#/km] : 6.0×10 ^11/km
یورو 6D و یورو 6D-TEMP
در سال 2017، اتحادیه اروپا تست آلایندگی واقعی رانندگی (RDE) را معرفی کرد. هدف از آزمایش RDE بازتاب دقیقتر انتشار گازهای گلخانهای در جادههای باز بود که تفاوتهای آزمایشهای انجامشده در یک محیط آزمایشگاهی را محدود میکرد. پارامترهای آزمایشی جدید نتیجه رسوایی دیزل گیت در سال 2015 بود که نشان داد سازندگان موتورهای دیزل برای رعایت استانداردهای آلایندگی یورو تقلب می کردند.
در بازه زمانی 1 سپتامبر 2017 تا 1 سپتامبر 2019، موتورهای دیزل مجاز هستند تا 2.1 برابر حد مجاز آزمایشگاهی یورو 6 برای انتشار NOx باشند. این موتورها در طبقه بندی Euro 6D-Temp قرار می گیرند.
از ژانویه 2020 برای تاییدیه های نوع جدید و ژانویه 2021 برای ثبت نام های جدید، موتورهای دیزل مجاز هستند تا 1 برابر محدودیت های آزمایشگاهی یورو 6 برای انتشار NOx (با حاشیه خطا 0.5) باشند. این موتورها در طبقه بندی یورو 6D قرار می گیرند.
همچنین بزودی در مورد موتورهای یورو7(EURO7) نیز مطالب قابل توجهی برایتان خواهیم داشت.